Ο Uwe Boll επιστρέφει με το Citizen Vigilante, μια ταινία με τον Armie Hammer που έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και όπως όλα δείχνουν, είναι η χειρότερη ταινία της χρονιάς.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ένα όνομα άρχισε να γίνεται γνωστό στον κόσμο του κινηματογράφου για έναν μάλλον ασυνήθιστο λόγο. Ο Γερμανός σκηνοθέτης Uwe Boll δεν συνδέθηκε με μεγάλες επιτυχίες ή βραβευμένες παραγωγές, αλλά με μερικές από τις πιο αποτυχημένες μεταφορές videogames στη μεγάλη οθόνη.

Ταινίες όπως τα House of the Dead, Alone in the Dark και BloodRayne θεωρήθηκαν από πολλούς θεατές και κριτικούς χαρακτηριστικά παραδείγματα κακού κινηματογράφου. Οι αποτυχίες ήταν τόσο συνεχόμενες, που το όνομα του Boll έγινε σχεδόν συνώνυμο με τις αποτυχημένες διασκευές παιχνιδιών.

Μετά από εκείνη την περίοδο, πολλοί θεώρησαν ότι ο σκηνοθέτης είχε χάσει οριστικά την αξιοπιστία του. Ωστόσο, χρόνια αργότερα, μια νέα ταινία του κατάφερε να τραβήξει ξανά την προσοχή. Ο λόγος ήταν το Citizen Vigilante, ένα φιλμ που βρέθηκε στο επίκεντρο συζητήσεων στα social media, όταν έλαβε δημόσια υποστήριξη από τον Elon Musk.

Η δημοσιότητα αυτή δημιούργησε την απορία αν ο Uwe Boll είχε καταφέρει τελικά να αλλάξει κατεύθυνση και να επιστρέψει με μια πιο ώριμη δουλειά. Η απάντηση, σύμφωνα με αρκετούς κριτικούς, ήταν απογοητευτική.

Ένας «ήρωας» χωρίς όρια

Το Citizen Vigilante παρουσιάζει την ιστορία του Sanders, ενός ανθρώπου που αποφασίζει να πάρει τον νόμο στα χέρια του. Τον χαρακτήρα υποδύεται ο Armie Hammer, ο οποίος εμφανίζεται ως ένας ψυχρός και ακραίος τιμωρός που πιστεύει ότι το δικαστικό σύστημα έχει αποτύχει.

Η ταινία προσπαθεί να τοποθετήσει τον πρωταγωνιστή στην παράδοση γνωστών vigilante ηρώων όπως ο Batman ή ο χαρακτήρας του Liam Neeson στο Taken. Ωστόσο, η μεγάλη διαφορά είναι ότι ο Sanders δεν παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος που αναγκάζεται να παραβιάσει τους κανόνες για έναν ηθικό σκοπό. Αντίθετα, παρουσιάζεται ως ένας βίαιος χαρακτήρας που φαίνεται να απολαμβάνει την τιμωρία και την εκδίκηση.

Το πρόβλημα, σύμφωνα με την κριτική της ταινίας, είναι ότι το φιλμ φαίνεται να τον αντιμετωπίζει ως ήρωα, παρά το γεγονός ότι οι πράξεις του ξεπερνούν κάθε όριο. Ο πρωταγωνιστής δεν περιορίζεται στο να κυνηγά εγκληματίες, αλλά σκοτώνει ανθρώπους χωρίς δικαστική διαδικασία, λειτουργώντας περισσότερο σαν ένας ανεξέλεγκτος εκτελεστής.

Η πολιτική διάσταση και οι αντιδράσεις

Το Citizen Vigilante περιλαμβάνει έντονα πολιτικά στοιχεία, με μεγάλο μέρος της ιστορίας να επικεντρώνεται στη μετανάστευση και στην εγκληματικότητα. Ο χαρακτήρας του Sanders παρουσιάζεται ως κάποιος που πιστεύει ότι οι αρχές έχουν αποτύχει και ότι μόνο η προσωπική δράση μπορεί να αποκαταστήσει την «τάξη».

Αυτή η προσέγγιση προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς αρκετοί θεώρησαν ότι η ταινία δεν εξετάζει πραγματικά τα σύνθετα κοινωνικά ζητήματα που αγγίζει, αλλά χρησιμοποιεί ακραίες θέσεις για να δημιουργήσει έναν προκλητικό πρωταγωνιστή.

Παρόλα αυτά, η μεγαλύτερη κριτική δεν αφορά μόνο το μήνυμα της ταινίας, αλλά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται.

Μια προβληματική κινηματογραφική εμπειρία

Σε τεχνικό επίπεδο, το Citizen Vigilante δέχθηκε σκληρή κριτική. Η σκηνοθεσία χαρακτηρίζεται πρόχειρη, το μοντάζ χαοτικό και η φωτογραφία ασυνεπής. Οι αλλαγές στον χρωματισμό και η χρήση φίλτρων δημιουργούν, σύμφωνα με τους επικριτές, μια οπτικά κουραστική εμπειρία.

Παράλληλα, οι ερμηνείες δεν κατάφεραν να πείσουν. Ο Armie Hammer παρουσιάζεται ως ένας σχεδόν ανέκφραστος χαρακτήρας, ενώ πολλοί από τους δεύτερους ρόλους μοιάζουν περισσότερο καρικατούρες παρά ολοκληρωμένοι χαρακτήρες.

Ακόμη και οι σκηνές δράσης, που θα έπρεπε να αποτελούν το βασικό πλεονέκτημα μιας τέτοιας ταινίας, χαρακτηρίζονται υπερβολικές και κακοσκηνοθετημένες. Αντί να δημιουργούν ένταση, συχνά καταλήγουν να προκαλούν αμηχανία ή ακόμη και γέλιο.

Η επιστροφή

Η καριέρα του Uwe Boll ήταν πάντα ιδιαίτερη. Παρότι έχει αποκτήσει φήμη για τις αποτυχίες του, ο ίδιος ποτέ δεν σταμάτησε να δημιουργεί και να υπερασπίζεται τις επιλογές του. Για κάποιους αποτελεί έναν σκηνοθέτη που δεν φοβάται να προκαλέσει, ενώ για άλλους έναν δημιουργό που δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει τα προβλήματα που χαρακτήρισαν τις πρώτες του ταινίες.

Το Citizen Vigilante φαίνεται πως δεν άλλαξε αυτή την εικόνα. Αντί να αποτελέσει μια νέα αρχή, θεωρήθηκε από πολλούς ακόμη μία προσθήκη σε μια φιλμογραφία γεμάτη αμφιλεγόμενες επιλογές.

Τελικά, το μεγαλύτερο ερώτημα που αφήνει η ταινία δεν είναι αν ο πρωταγωνιστής της είναι ήρωας ή εγκληματίας, αλλά αν ο ίδιος ο Uwe Boll κατάφερε ποτέ να αλλάξει ως σκηνοθέτης. Για τους επικριτές του, η απάντηση παραμένει η ίδια εδώ και δύο δεκαετίες: ο Boll συνεχίζει να προκαλεί συζητήσεις, αλλά όχι απαραίτητα για τους λόγους που θα ήθελε.